Έπειτα από ένα καλοκαίρι γεμάτο αμφιβολίες και στασιμότητα, με πολλά εκκρεμή ζητήματα, με χαρακτηριστικότερο όλων αυτό των ban, είχε αρχίσει να φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ.

Η διοίκηση, έστω και καθυστερημένα, προχώρησε αρχικά στις προσθήκες των Μιλόσεβιτς και Γκάγκιτς, για να ακολουθήσουν οι Τάλτον, Μόρις και Λι. Παράλληλα λύθηκε (μακάρι όχι μέχρι αποδείξεως του εναντίου) το θέμα της παραμονής του Λευτέρη Μποχωρίδη. Όλα έδειχναν ότι έχουν πάρει το δρόμο τους, με το μόνο που να απομένει να είναι οι τελευταίες προσθήκες και μετά βέβαια το χτίσιμο της ομάδας εν όψει, των σημαντικών από πολλές απόψεις, αγώνων με ΠΑΟΚ και Ηρακλή. Μέσα σε όλα αυτά, είχε ξεκινήσει κα η διαδικασία αφαίρεσης των ban.

Η αισιοδοξία όμως κράτησε για λίγο καθώς επανεμφανίστηκαν τα προβλήματα για τον Αυτοκράτορα. Αρχικά, προέκυψε το θέμα της επαναπροσέγγισης με τον Πετσάρσκι. Οι συνομιλίες με την πλευρά του ταλαντούχου Σέρβου κόστισαν αρκετές μέρες στο μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδας, αλλά το σημαντικότερο δεν είναι αυτό. Με τις σκέψεις για την προσθήκη του Πετσάρσκι φάνηκε να μην υπάρχει ένα συγκεκριμένο σκεπτικό όσον αφορά τη δομή της ομάδας. Έχοντας στην front line ήδη τους Γκάγκιτς, Λι και Μιλόσεβιτς, η ενδεχόμενη προσθήκη του Πετσάρσκι θα ήταν κόντρα στις ανάγκες της γραμμής των ψηλών. Έχοντας τρεις παίκτες που απειλούν από λίγο έως καθόλου από την γραμμή του τριπόντου, η προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η υπογραφή ενός stretch four, ενός τεσσαριού με ικανότητα στο περιφερειακό παιχνίδι.

Έπειτα, είχαμε το θέμα του Τζόρνταν Κρόφορντ, το οποίο δεν έχει λήξει μέχρι αυτή την ώρα. Προφανώς μιλάμε για έναν παίκτη με πλούσιο βιογραφικό αλλά αφενός είναι μία κίνηση γεμάτη ερωτηματικά λόγω των τραυματισμών του τα τελευταία χρόνια αφετέρου, και πιο σημαντικό, είναι μια ακριβή περίπτωση που στερεί την ομάδα από κινήσεις που πρέπει να κάνει για την υπόλοιπη ορθολογική διαμόρφωση του ρόστερ.

Αυτό όμως που φαίνεται να τινάζει στον αέρα το σχεδιασμό, λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων, είναι οι τραυματισμοί των δύο παικτών που προορίζονται για την κάλυψη της θέσης του σέντερ. Ο Γκάγκιτς ταλαιπωρείται εδώ και καιρό από τραυματισμό, ενώ σήμερα έγινε γνωστό το πρόβλημα στο μηνίσκο του Λι (πιθανώς να συνδέεται με την εγχείρηση στο γόνατο στην οποία είχε υποβληθεί πριν από ένα χρόνο). Για αμφότερους, μάλιστα, φαίνεται να υπάρχει σκέψη απομάκρυνσής τους.

Με το χρόνο να πιέζει είναι απαραίτητο να ληφθούν άμεσα αποφάσεις. Ήδη υπάρχει έντονη φημολογία για συζητήσεις με τον Βλάντιμιρ Ντραγκίσεβιτς. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Μαυροβούνιος ψηλός πρέπει να αποκτηθεί. Μιλάμε για έναν πολύ ποιοτικό παίκτη, που ενδεχόμενη προσθήκη του θα είναι μεγάλη επιτυχία για τον Άρη. Στην περίπτωση αυτή, όμως, το θέμα είναι ποιον θα αντικαταστήσει. Στην περίπτωση που παραμείνει ο Γκάγκιτς και αντικατασταθεί ο Λι με τον Ντραγκίσεβιτς, τότε θα εκλείψει από την front line το στοιχείο της αθλητικότητας που θα έδινε ο Αμερικανός σέντερ, ενώ ταυτόχρονα κανείς από τους ψηλούς δεν απειλεί ικανοποιητικά από μακρινή απόσταση. Πιο ορθολογική θα φαινόταν η προσθήκη του Ντραγκίσεβιτς αντί του Γκάγκιτς, με ταυτόχρονη αντικατάσταση του Λι με ένα αθλητικό πεντάρι.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, με τρεις ξένους ήδη στη γραμμή των ψηλών και με άλλους δύο στην περιφέρεια (Τάλτον,Μόρις), η τελευταία κίνηση ξένου παίκτη πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική. Κατά την άποψη μου, αυτή η κίνηση πρέπει να συνδυαστεί άμεσα με την υπόθεση Γιάνκοβιτς. Τις τελευταίες μέρες ακούγεται έντονα ότι η οικονομική διαφορά που υπήρχε έχει αρχίσει να γεφυρώνεται. Αν όντως υπάρχει ενδεχόμενο απόκτησης του παίκτη, είναι σίγουρα ότι η οικονομική υπέρβαση πρέπει να γίνει για τον Έλληνα φόργουορντ και όχι για τον Κρόφορντ.

Έχοντας ως δεδομένο ότι και οι δύο δεν γίνεται να αποκτηθούν, με ενδεχόμενη απόκτηση του Κρόφορντ, η εικόνα θα είναι η εξής: τετράδα στα γκαρντ αποτελούμενη από Κρόφορντ, Μποχωρίδη, Τάλτον και Φλιώνη, με τον Μόρις να μονιμοποιείται στη θέση «3». Αν σε αυτό το σενάριο, προσθέσουμε και τους δύο ξένους ψηλούς στο  «5» (όποιο και αν είναι τελικά αυτό το δίδυμο), τότε αυτομάτως η ομάδα μένει με ένα μεγάλο κενό στη θέση «4» και με ένα σημαντικό κενό στο «3».

Κατά την άποψη μου, οι πιο ενδεδειγμένες κινήσεις είναι η απόκτηση του Γιάνκοβιτς, η απόκτηση άλλου, φτηνότερου γκαρντ αντί του Κρόφορντ (η περίπτωση του Κάουελς είναι και προσιτή και ελκυστική) και η προσθήκη του Ντραγκίσεβιτς μαζί με μία κίνηση για αθλητικό ψηλό σε περίπτωση αντικατάστασης του Λι.

Στην περίπτωση αυτή, θα υπάρχει η εξής εικόνα: στα γκαρντ Μποχωρίδης, ο ξένος που θα αποκτηθεί (ίσως Κάουελς), Τάλτον και Φλιώνης. Στο «3» θα ανεβαίνει ο Μόρις ο οποίος βεβαίως θα μπορεί να αγωνιστεί και ως γκαρντ. Τη συγκεκριμένη θέση θα μοιράζεται με τον Γιάνκοβιτς, με τον Σλαφτσάκη να έχει συμπληρωματικό ρόλο. Ο Γιάνκοβιτς θα μπορεί να ανεβαίνει στη θέση του πάουερ φόργουορντ για να πλαισιώνει τον Μιλόσεβιτς. Έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν στη συγκεκριμένη θέση, προφανώς δεν του ταιριάζει τόσο όσο η φυσική του θέση στο «3» αλλά σε κάθε περίπτωση η μεταφορά του Γιάνκοβιτς στο «4» είναι καλύτερη από το να μην υπάρχει παίκτης πίσω από τον Μιλόσεβιτς. Το ιδανικό κλείσιμο του ρόστερ θα είναι η συνύπαρξη του Ντραγκίσεβιτς με έναν αθλητικό ψηλό.

Η παραπάνω φαίνεται να είναι η πιο ορθολογική δομή του πιθανού ρόστερ του Άρη. Ένα τέτοιο ρόστερ, επίσης, κάθε άλλο παρά ομάδα υπό διάλυση θυμίζει. Σαφώς δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν τα οικονομικά δεδομένα για κάτι τέτοιο, αλλά εφόσον υπάρχει η δυνατότητα για πρόταση στον Κρόφορντ, τότε αυτό που υποστηρίζουμε είναι ότι τα προτεινόμενα χρήματα στο συγκεκριμένο παίκτη πρέπει να δοθούν προς άλλη κατεύθυνση.

Σε κάθε περίπτωση, οι κινήσεις πρέπει να είναι άμεσες. Αν φύγει και ο βραχνάς των ban, λύσεις υπάρχουν. Αρκεί να υπάρξει αφενός ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων και αφετέρου ορθολογισμός.

Ο Τάσος Σκλιάμης ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως δικηγόρος. Μπασκετόφιλος, αγαπάει το ευρωπαϊκό μπάσκετ ενώ στις αϋπνίες του λοξοκοιτάει και το NBA. Είναι ο υπεύθυνος της βαριάς, φιλοσοφημένης ανάλυσης (καφενείο) για τους αγώνες μπάσκετ στους offside.