Ήταν εξ αρχής ένας πολύ δύσκολος αγώνας. Ο θάνατος του Αντουάν Υμπέρ στη Φόρμουλα 2 το Σάββατο λειτουργούσε σαν συναισθηματικό «βαρίδι» στο μυαλό των πάντων, με την κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ωστόσο, να δείχνει το… ανθρώπινο πρόσωπό της και να λέει να γίνει κανονικά το grand prix του Βελγίου.

Στην πίστα του ΣΠΑ ο Λεκλέρκ εκκίνησε καλά και έφυγε μπροστά, όμως πιο πίσω είχαμε μεγάλες μάχες. Ο Φέτελ μετά από ένα λάθος βρέθηκε πίσω από τον Χάμιλτον, στη συνέχεια όμως κατάφερε να ανακτήσει την θέση του. Πιο πίσω είχαμε πραγματικό χαμό. Ο Φερστάπεν άργησε να εκκινήσει και αυτό είχε αποτέλεσμα να τον περάσουν πολλά μονοθέσια.

Στην πρώτη στροφή ο Ολλανδός άργησε να φρενάρει, έπεσε πάνω στον Ράικονεν, με αποτέλεσμα να απογειώσει το μονοθέσιο του Φινλανδου και να τελειώσει τον αγώνα του. Το μονοθέσιο του Φερστάπεν «πληγώθηκε» στην μπροστά αριστερή ανάρτησή του η οποία λίγο αργότερα κατέρρευσε με αποτέλεσμα η Red Bull να καταλήξει στις μπαριέρες.

Στη μάχη της κορυφής το μόνο που άλλαξε μετά το πιτ στοπ που έκαναν τα μονοθέσια, ήταν ότι ο Φέτελ βρέθηκε μπροστά από τον Λεκλέρκ με τους Χάμιλτον και Μπότας να τους ακολουθούν. Ο Γερμανός όμως ήταν εκείνος που μπήκε νωρίτερα απ’ όλους στα πιτ για να αλλάξει ελαστικά (16ος γύρος) και αυτό πλήρωσε στη συνέχεια.

Ο Λεκλέρκ πέρασε τον Φέτελ και στη συνέχεια το ίδιο έκαναν οι Χάμιλτον και Μπότας με τον Γερμανό να τελειώνει τον αγώνα στην τέταρτη θέση. Στους τελευταίους γύρους ο Χάμιλτον πίεσε τον Μονεγάσκο, όμως εκείνος άντεξε για να πάρει την πρώτη νίκη της καριέρας του και να την αφιερώσει στον αδικοχαμένο φίλο του, Αντουάν Χιμπέρτ.

Από εκεί και πέρα μεγάλος άτυχος ήταν ο Λάντο Νόρις ο οποίος στον τελευταίο γύρο έμεινε στην ευθεία εκκίνησης τερματισμού με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να ολοκληρώσει τον αγώνα του όντας στην πέμπτη θέση.