Όπως φαίνεται εδώ και καιρό υπάρχουν αρκετά αγωνιστικά προβλήματα στον Ποδοσφαιρικό Άρη. Μετά από έξι αγωνιστικές ο Άρης μετράει μόλις πέντε βαθμούς… Αυτό λέει πολλά…

Προπονητές δεν είμαστε, ούτε γράφουμε εδώ για να το παίξουμε ειδικοί. Την άποψή μας καταθέτουμε ώστε να μπορεί και ο κόσμος να κάνει πιο ψύχραιμη κριτική.

Αρχικά το πρόβλημα στη θέση 1. Πλέον ο Άρης παίζει με βασικό και αναντικατάστατο έναν τερματοφύλακα με μηδενική εμπειρία σε οποιοδήποτε ανταγωνιστικό επίπεδο που μάλιστα πιο πολύ τρομοκρατημένος φαίνεται παρά έτοιμος να αδράξει την ευκαιρία που του έχει δοθεί. Υπάρχει θέμα δηλαδή στον εξαρχής σχεδιασμό.

Έπειτα στο κέντρο της άμυνας. Ο Ρόουζ δεν είναι ο περσινός Ρόουζ. Μάλλον χρειάζεται και λίγο πάγκο. Η λογική λέει ότι με τον Δεληζήση δεν θα δεχόταν ο Άρης δύο γκολ από κεφαλιά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Επίσης η δεξιά πλευρά του Άρη χθες είχε το μεγαλύτερο πρόβλημα. Ο Σούντγκρεν περνάει περίοδο ντεφορμαρίσματος (που αναμενόταν λόγω σουηδικού πρωταθλήματος, λίγο αργότερα όμως). Επίσης υπάρχει και ένα ακόμη στοιχείο. Ο Σουηδός έχει μάθει σε όλη την καριέρα του στο 3-5-2. Πρέπει να δουλευτεί στα τωρινά συστήματα από το προπονητικό team.

Η επιστροφή του Λούκας Σάσα, αναβάθμισε το κέντρο του Άρη, με τον Βραζιλιάνο να γράφει πάλι χιλιόμετρα. Ο Ματίγια δεν είναι τόσο αθλητικός, ωστόσο δίνει στην ομάδα μεγάλη ποιότητα στις μακρινές μπαλιές και τα στημένα.

Επιθετικά ο Άρης έχει επιλογές. Είτε με τον Ντιγκινί, είτε με τον Ιντέγιε, είτε με κάποιο από τα εξτρέμ του, ο Άρης βρίσκει το γκολ. Ακόμα και από τον Σάσα ή κι από την άμυνα. Βέβαια το θέμα με την αποτελεσματικότητα (ακόμα κι αν χθες ο Άρης δεν παρήγαγε τα συνηθισμένα) χρειάζεται δουλειά. Το μεγάλο πρόβλημα είναι κυρίως στο αμυντικό κομμάτι και πρέπει να δουλευτεί.

Ο Άρης σε έξι αγωνιστικές έχει βάλει 11 γκολ και έχει δεχθεί 9. Επίσης πρέπει να δουλέψει το τακτικό κομμάτι της διαχείρισης. Είναι το τρίτο σερί παιχνίδι που του γυρίζει ο αντίπαλος παιχνίδι ενώ έχει προηγηθεί…

Χρειάζεται ο Άρης να ενισχυθεί με την πρώτη ευκαιρία ώστε να έχει επιλογές από τον πάγκο για τους παίκτες οι οποίοι είτε είναι τραυματίες είτε διανύουν περίοδο ντεφορμαρίσματος.

Από εκεί και πέρα. Η διαιτησία χθες (και όχι μόνο χθες, ας θυμηθούμε ότι ο Κουέστα είναι εκτός για τρεις μήνες, από φάουλ του Ακπόμπ που δεν είδε ούτε την κίτρινη κάρτα!) ήταν πολύ αρνητική. Πολλά ανάποδα σφυρίγματα. Η ομάδα χρειάζεται προστασία. Κανένα αλλότριο συμφέρον δεν μπορεί να παίζει παιχνίδια σε βάρος του Άρη. Ακόμα κι αν ο Άρης δεν έχει βρει τα πατήματά του, κανένας διαιτητής δεν δικαιούται να απαγορεύει στον Άρη, να διεκδικήσει τη νίκη.

Η διαιτησία έκανε σφαγές και σε άλλα γήπεδα. Βλέπουμε διάφορες εκφάνσεις της εξυγίανσης.

Η ομάδα, επιβάλλεται να βελτιωθεί στις αγωνιστικές αδυναμίες της. Και πρέπει να προστατευθεί και στο κομμάτι εκτός των τεσσάρων γραμμών.

Σ’ αυτή την κρίσιμη καμπή για τον Άρη, έχει μεγάλη σημασία να δείξει ψυχραιμία ο κόσμος και να στηρίξει την ομάδα. Δεν πρέπει να της γυρίσει την πλάτη. Η προσπάθεια για την παρουσίαση ενός συνολικά διαφορετικού προσώπου προϋποθέτει και την παρουσία του λαού δίπλα.

Λόγω της διακοπής του πρωταθλήματος, αυτές οι ημέρες που ακολουθούν μέχρι τον αγώνα με την Ξάνθη πρέπει να αξιοποιηθούν αναλόγως για να δούμε διαφορετικά πράγματα…

Υ.Γ. Στα ελάχιστα θετικά του χθεσινού παιχνιδιού η παρουσία του Μαντσίνι. Φαίνεται να ξέρει μπάλα και να έχει σωστή νοοτροπία.

Ο Γιώργος είναι φιλόλογος και γραφιάς. Αγαπάει πολλά πράγματα σ' αυτή τη ζωή, μεταξύ άλλων και τον αθλητισμό. Αλλά έναν αθλητισμό, από τον κόσμο για τον κόσμο. Μέσω των offside κάνει το γούστο του και μαθαίνει πολλά από την υπόλοιπη ομάδα. Του λείπει η Θεσσαλονίκη...