Συνήθως στο ξεκίνημα κάθε εθνικού ή ευρωπαϊκού πρωταθλήματος προσπαθούμε να βρούμε ποιες ομάδες εμφανίζονται ενισχυμένες και ποιες αποδυναμωμένες σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν. Η φετινή Ευρωλίγκα, που ξεκινάει σήμερα, έχει ένα σπάνιο χαρακτηριστικό. Το σύνολο των ομάδων εμφανίζεται να είναι ισχυρότερο από πέρυσι, με μοναδική εξαίρεση ίσως την πρωταθλήτρια ΤΣΣΚΑ.

Εκτός από το παραπάνω, η φετινή Ευρωλίγκα αναμένεται να είναι συναρπαστική για δύο επιπλέον λόγους. Πρώτον, επειδή τα ρόστερ των «ισχυρών» φαίνεται να έχουν ξεφύγει ποιοτικά, με τα παιχνίδια μεταξύ των ομάδων αυτού του γκρουπ να αναμένεται να είναι υψηλότατου επιπέδου. Δεύτερον, λόγω της βελτίωσης αρκετών ομάδων που την περυσινή σεζόν απέτυχαν παταγωδώς, έχει αυξηθεί ο αριθμός των διεκδικητών για μία θέση στα playoffs.

   Στο πρώτο μέτωπο της διοργάνωσης, πέντε ομάδες ξεκινάνε από τις θέσεις των φαβορί και για κάθε μία από αυτές, η μη πρόκριση στο final four θα συνιστά αποτυχία.

Η Μπαρτσελόνα είναι σίγουρα αυτή που εντυπωσίασε στο μεταγραφικό παζάρι, δημιουργώντας μία ευρωπαϊκή superteam. Σαν να μην έφτανε το «μπαμ» με το Νίκολα Μίροτιτς και τις προσθήκες των Χίγκινς, Ντέιβις (ο χρησιμότερος ψηλός της Ευρωλίγκας) και Αμπρίνες, οι Καταλανοί το παράκαναν υπογράφοντας και τον Μάλκολμ Ντιλέινι! Παρόλα αυτά, έχουμε την εντύπωση ότι το εγχείρημα αυτό θα αποτύχει. Και αν δεν αποτύχει ολοκληρωτικά, τότε σίγουρα δεν θα καταφέρει η ομάδα του Πέσιτς να φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου. Γιατί η χρυσόσκονη και το άπλετο βάθος στον πάγκο δεν συνιστούν εχέγγυο επιτυχίας. Ειδικά σε μία διοργάνωση όπου ο τίτλος κρίνεται σε ένα τριήμερο.

Εκεί περισσότερο από το βάθος στον πάγκο και τα μεγάλα ονόματα χρειάζεται να έχεις δέσιμο, know-how, εμπειρία και winning mentality. Αυτά τα διαθέτει η νέα βελτιωμένη version της Ρεαλ Μαδρίτης. Το σύνολο του Λάσο κράτησε αναλλοίωτο τον κορμό των προηγούμενων ετών, προσθέτοντας τους πολύτιμους Λαπροβίτολα και Μίκι και αναμένεται να σκορπίσει τρόμο.

Την δοκιμασμένη συνταγή προτίμησε και η περυσινή φιναλίστ Εφές. Οι Τούρκοι διατήρησαν όλα τα μεγάλα ονόματα του περυσινού ρόστερ, με τις προσθήκες των Σίγνκλετον και Πίτερς να δίνουν στον Αταμάν επιπλέον ποιοτικές επιλογές. Ο τρόπος παιχνιδιού της θα παραμείνει ίδιος, αναμένεται και πάλι να είναι η πιο fun to watch ομάδα, αλλά φέτος θα έχει το μειονέκτημα ότι πλέον όλοι οι αντίπαλοι θα την περιμένουν και θα την αντιμετωπίζουν σαν φαβορί.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε την ατυχία να δει τους Μέλι και Γκούντουριτς να μετακομίζουν από την Κωνσταντινούπολη στο NBA. Παρόλα αυτά, η Φενέρμπαχτσε κινήθηκε εντυπωσιακά. Υπέγραψε τον Νάντο Ντε Κολό, με το δίδυμο του Γάλλου γκαρντ με τον Κώστα Σλούκα να ιντριγκάρει. Πρόσθεσε επίσης την αθλητικότητα που της έλειπε πέρυσι με τη μεταγραφή του Ντέρικ Ουίλιαμς. Το μοναδικό που προβληματίζει είναι οι τραυματισμοί των Βέσελι και Λοβέρν, οι οποίοι ενδεχομένως να της στερήσουν κάποιες νίκες στη regular season.

Όπως είπαμε, η μοναδική περίπτωση ομάδας που φαίνεται να έχει αποδυναμωθεί, τουλάχιστον θεωρητικά, συγκριτικά με πέρυσι είναι η πρωταθλήτρια ΤΣΣΚΑ. Ο Δημήτρης Ιτούδης  είδε να τους Ντε Κολό, Ροντρίγκεθ και Χίγκινς να αποχωρούν. Ερωτηματικό αποτελεί το αν οι νέοι γκαρντ της «ομάδας του στρατού» (Στρέλνιεκς, Μπέικερ, Χίλιαρντ), θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην πίεση για άμεση επιτυχία. Και το σημαντικότερο, αν ο Μάικ Τζέιμς θα μπορέσει επιτέλους να προσαρμόσει το παιχνίδι του στις ανάγκες του συνόλου.

  Οκτώ ομάδες θα διεκδικήσουν τις τρεις υπολειπόμενες θέσεις των playoffs στο δεύτερο μέτωπο. Σε αυτή την εξαιρετικά αμφίβολη μάχη, θα λάβουν μέρος και οι δύο ελληνικές ομάδες.

Ο ΠΑΟ κάλυψε δύο από τα τρία σημαντικά μειονεκτήματα που τον πλήγωσαν πέρυσι. Με την προσθήκη του «killer» Φριντέτ αλλά και με αυτές των Ράις και Τζόνσον, θα είναι πολύ βελτιωμένος στο μακρινό σουτ. Με τον Ράις, επίσης, φαίνεται να βρήκε πια έναν αξιόπιστο παίκτη πίσω από τον Καλάθη. Ωστόσο, μοιάζει ακατανόητη η επιλογή να μην αποκτηθεί ικανός σέντερ για ακόμα μία χρονιά. Με τους Παπαγιάννη και Βουγιούκα (με τον rookie Μπέντιλ να βοηθάει), η δυναμική της front line του ΠΑΟ μοιάζει πολύ δυσανάλογη σε σχέση με τη γεμάτη και ταλαντούχα περιφέρεια του. Ερωτηματικό επίσης αποτελεί το κατά πόσο οι νεοφερμένοι ξένοι του θα μπορέσουν να συγχρονιστούν με την προπονητική φιλοσοφία του Αργύρη Πεδουλάκη, με τα δύο μέρη να χρειάζεται να υποχωρήσουν για να βρουν την κατάλληλη ισορροπία.

Περίεργη φαίνεται να είναι και η επιλογή των ψηλών στον Ολυμπιακό. Ο Ντέιβιντ Μπλατ επέλεξε να πορευτεί και φέτος χωρίς αθλητικό ψηλό πίσω από τον Μιλουτίνοφ. Προβληματική φαίνεται να είναι και η στελέχωση στη θέση «1», εκεί όπου αντί να αποκτηθεί ένας τουλάχιστον «άσσος» ικανός στο σκοράρισμα και με εμπειρία στην Ευρωλίγκα προτιμήθηκε ένας παίκτης-στοίχημα (Μπόλντουιν) και ένας πλέι μέικερ αμφιβόλου ποιότητας (Τσέρι). Τουλάχιστον σε σχέση με πέρυσι υπάρχουν λύσεις στο μακρινό σουτ και στο παιχνίδι «ένας με έναν», μετά τις προσθήκες των Πάντερ, Πολ και Κουζμίνσκας. Οι συγκεκριμένοι παίκτες δείχνουν, επίσης, περισσότερο κατάλληλοι να ανταποκριθούν στο στυλ παιχνιδιού του Μπλατ συγκριτικά με τους αντίστοιχους της περυσινής σεζόν. Το σημαντικότερο, όμως, θέμα για τους Πειραιώτες έγκειται στο αν τα οικονομικής και διοικητικής φύσεως προβλήματα θα τους αφήσουν να επικεντρωθούν στο αγωνιστικό κομμάτι.

Αν κάποια ομάδα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φαβορί για την κατάληψη μίας θέσης που οδηγεί στα playoffs, αυτή είναι η Αρμάνι Μιλάνο. Οι Ιταλοί με την προσθήκη του Σέρχι Ροντρίγκεθ και του NBAer Σέλβιν Μακ, διαθέτουν ένα από τα ισχυρότερα δίδυμα γκαρντ στη διοργάνωση. Απέκτησαν επίσης ένα από τα καλύτερα «τεσσάρια» της αγοράς, τον Άαρον Ουάιτ, τον χρήσιμο Ρολ ενώ πριν λίγες μέρες έφεραν πίσω στην Ευρώπη τον Λουί Σκόλα! Η ανάθεση της τεχνικής ηγεσίας στον Έτορε Μεσίνα αποτελεί το μεγαλύτερο όπλο ώστε να οι Μιλανέζοι να αποτινάξουν από πάνω τους το χαρακτηρισμό της loser ομάδας.

Η Μακάμπι του Γιάννη Σφαιρόπουλου ενισχύθηκε σημαντικά υπογράφοντας ποιοτικούς Αμερικανούς (μεταξύ των οποίων ο Οθέλο Χάντερ και ο «δικός μας» Τάιλερ Ντόρσει) και πείθοντας τον Κάσπι να επιστρέψει στο Ισραήλ. Διαθέτουν άπλετο επιθετικό ταλέντο και αθλητικότητα. Το ζητούμενο, όμως, είναι ο χρόνος που θα χρειαστεί για να βρεθεί η κατάλληλη χημεία.

Η Ζαλγκίρις έχασε το ταλαντούχο δίδυμο ψηλών που διέθετε τα δύο τελευταία χρόνια (Ντέιβις-Ουάιτ). Παρόλα αυτά, αναμένεται να είναι και φέτος ανταγωνιστική, καθώς ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους έχει αποδειχτεί μετρ στο να ενσωματώνει καινούριους παίκτες στο όμορφο ομαδικό μπάσκετ που παρουσιάζουν τις τελευταίες σεζόν οι Λιθουανοί.

Η Χίμκι μπορεί να απέτυχε παταγωδώς πέρυσι, αλλά το καλοκαίρι κινήθηκε δυναμικά προκειμένου να επιστρέψει σε τροχιά playoffs. Το ερώτημα έγκειται στο κατά πόσο θα βρεθεί η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ του-πολλές φορές- ατομικιστικού παιχνιδιού του Σβεντ και των νεοφερμένων Γερέμπκο, Μοζγκόφ, Γιόβιτς, Έβανς.

Η Μπασκόνια είχε την ατυχία να δει τον ηγέτη της περιφερειακής της γραμμής Τζέισον Γκρέινζτερ να τραυματίζεται σοβαρά, ενώ έχασε ικανούς παίκτες από την περυσινή σεζόν. Μπορεί θεωρητικά να υστερεί σε σχέση με τους συνδιεκδικητές μίας θέσης στην οκτάδα, αλλά λόγω του χαρακτήρα που φέρει πάντα η ομάδα των Βάσκων, δεν μπορεί να υποτιμηθεί από κανέναν.

Το τελευταίο φαβορί για πρόκριση στην οκτάδα είναι η Μπάγερν Μονάχου. Οι Βαυαροί έκαναν ίσως το μεγαλύτερο «μπαμ» του καλοκαιριού φέρνοντας στην Ευρώπη τον Γκρεγκ Μονρό! Η παρουσία του Αμερικανού σέντερ σε συνδυασμό με την ύπαρξη έμπειρων παικτών στο ρόστερ της, τους δίνει ελπίδες ακόμα και αν υστερούν σε ποιότητα σε σχέση με τους άμεσους ανταγωνιστές της.

Για τις υπόλοιπες ομάδες της διοργάνωσης (Ερυθρός Αστέρας, Ζενίτ, Βαλένθια, Άλμπα, Βιλερμπάν), η είσοδος στην οκτάδα μοιάζει ακατόρθωτη, με το στόχο για αυτές να είναι η πρόκληση όσο το δυνατόν περισσότερων ζημιών στους αντιπάλους που θα τις υποτιμήσουν.

Για κάποιες ομάδες, μεταξύ των οποίων σίγουρα είναι και οι ελληνικές, οι διορθωτικές κινήσεις στα ρόστερ τους μέσα στη σεζόν θα είναι σχεδόν επιβεβλημένες.

Ωστόσο, προς το παρόν μπορούμε να κάνουμε εικασίες μόνο βάσει της σημερινής εικόνας των ομάδων κατά την εκκίνηση της διοργάνωσης. Οι προβλέψεις μας για την τελική κατάταξη της regular season της Ευρωλίγκας είναι οι εξής:

  1. Ρεάλ
  2. Εφές
  3. Φενέρμπαχτσε
  4. ΤΣΣΚΑ
  5. Μπαρτσελόνα
  6. Αρμάνι
  7. ΠΑΟ
  8. Μακάμπι
  9. Ολυμπιακός
  10. Ζαλγκίρις
  11. Χίμκι
  12. Μπασκόνια
  13. Μπάγερν Μονάχου
  14. Ερυθρός Αστέρας
  15. Ζενίτ Αγ.Πετρούπολης
  16. Βαλένθια
  17. Άλμπα Βερολίνου
  18. Βιλερμπάν
Ο Τάσος Σκλιάμης ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως δικηγόρος. Μπασκετόφιλος, αγαπάει το ευρωπαϊκό μπάσκετ ενώ στις αϋπνίες του λοξοκοιτάει και το NBA. Είναι ο υπεύθυνος της βαριάς, φιλοσοφημένης ανάλυσης (καφενείο) για τους αγώνες μπάσκετ στους offside.