Τα παιχνίδια μεταξύ του Ηρακλή και του Άρη στο Ιβανώφειο έχουν αφήσει τη δική τους εποχή στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Παιχνίδια συναρπαστικά, μέσα σε καυτή ατμόσφαιρα, πολλά εκ των οποίων κρίθηκαν στα τελευταία δευτερόλεπτα. Ο Άρης έχει φύγει με σπουδαία διπλά μέσα από την έδρα του Ηρακλή, τρία από τα οποία παρουσιάζονται παρακάτω.

 

3. Ηρακλής-Άρης 57-59 Προημιτελικός Κυπέλλου (2003-2004)

Οι δύο ομάδες κλήθηκαν στο ξεκίνημα εκείνης της σεζόν να αναμετρηθούν για μία θέση στο final four της Λαμίας.

Μέσα σε μία εκπληκτική ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί κυρίως από τους φίλους του Άρη, η ομάδα του Βαγγέλη Αλεξανδρή είχε μπει νωθρά στο ματς, κυνηγώντας στο σκορ σε όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου.

Σε αυτό βέβαια είχε παίξει ρόλο και το γεγονός ότι οι διαιτητές καταλόγιζαν συνεχώς φάουλ στους ψηλούς του Άρη στις προσπάθειες τους να αμυνθούν πάνω στον Λάζαρο Παπαδόπουλο. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Λικχολίτοφ είχε ήδη αποβληθεί με πέντε φάουλ από το 2ο δεκάλεπτο! Το ημίχρονο είχε βρει τον Ηρακλή να προηγείται με 27-24.

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τον Κόμματο να παίρνει φωτιά και την επίθεση του Άρη να βελτιώνεται συνολικά. Στην τελική ευθεία του αγώνα, οι άμυνες είχαν το πρώτο ρόλο, με τον Τόμπι Μπέιλι να «κλειδώνει» τον Διαμαντίδη.

Στα τελευταία λεπτά του αγώνα, σημαντικός ήταν ο ρόλος του Νίκου Βετούλα, ο οποίος με ένα δίποντο και μία βολή έκανε το 56-58 για τον Άρη. Ο Διαμαντίδης έχασε κρίσιμη βολή, μεσολάβησε μία εύστοχη βολή του Κόμματου, για να αστοχήσει και πάλι ο Διαμαντίδης σε τρίποντο με την κόρνα της λήξης.

Εκείνο το διπλό του Άρη είχε ξεχωριστή σημασία, καθώς αφενός ήταν απέναντι σε μία πολύ καλή ομάδα του Ηρακλή (με Διαμαντίδη, Λάζαρο Παπαδόπουλο, Ηλιάδη, Παυλίδη), αφετέρου ήταν η νίκη που του άνοιξε το δρόμο για την κατάκτηση του τελευταίου έως σήμερα τίτλου του!

 

 

2. Ηρακλής-Άρης 92-105 Πρωτάθλημα (1992-1993)

 

Ήταν ο πρώτος αγώνας-πρόκληση για τον Άρη στη μετά Γκάλη εποχή. Ο «γκάνγκστερ» το προηγούμενο καλοκαίρι είχε αποχωρήσει για τον Παναθηναϊκό και το μέλλον της ομάδας έμοιαζε αβέβαιο.

Στο συγκεκριμένο ματς, ο Άρης ξεκίνησε εξαιρετικά και με τον τεράστιο Ρόι Τάρπλεϊ να δίνει τα πρώτα δείγματα γραφής του ταλέντου του, οικοδόμησε ένα διψήφιο προβάδισμα στο πρώτο ημίχρονο.

Στην επανάληψη όμως, ο Ηρακλής επέστρεψε, έχοντας ως πρωταγωνιστή τον Στιβ Μπαρτ. Με τον Αμερικανό σκόρερ να δίνει ρεσιτάλ, ο Ηρακλής μετέτρεψε το 34-42 σε 68-58 πέντε λεπτά πριν το τέλος. Όλα έδειχναν ότι ο Άρης θα έκανε την πρώτη του ήττα στο πρωτάθλημα, όταν μπαίνοντας στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης ο Ηρακλής προηγούταν με 72-66.

Με δύο συνεχόμενα τρίποντα από τους Σούμποτιτς και Γιαννάκη, όμως, ο Άρης ισοφάρισε σε 72-72. Ο Μπαρτ έδωσε και πάλι προβάδισμα δύο πόντων στον Ηρακλή με δύο βολές. Στην εκπνοή της κανονικής διάρκειας, η λύση δεν ήρθε ούτε από τον Τάρπλεϊ ούτε από τον Γιαννάκη. Αλλά ήταν ο Βαγγέλης Βουρτζούμης αυτός που με σουτ στην εκπνοή έστειλε το ματς στην παράταση για τον Άρη!

Το ματς ήταν συγκλονιστικό και δεν έμελλε να τελειώσει ούτε στο πρώτο έξτρα πεντάλεπτο. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης με δύο εύστοχες βολές έκανε το σκορ 86-86 και το παιχνίδι οδηγήθηκε σε δεύτερη παράταση.

Εκεί ο Άρης πάτησε γκάζι. Με συνεχόμενα καλάθια στον αιφνιδιασμό και τον Ντίνο Αγγελίδη να δίνει πολύτιμες βοήθειες, ο Άρης έφτασε στη νίκη με το εντυπωσιακό 92-105!

Με το διπλό μέσα στο Ιβανώφειο, ο Άρης απέδειξε ότι δεν ήταν «τελειωμένος» μετά την αποχώρηση του Γκάλη. Αντίθετα, η ζωή συνεχιζόταν για τον Αυτοκράτορα, ο οποίος μάλιστα λίγους μήνες μετά θα πανηγύριζε την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων…

 

 

  1. Ηρακλής-Άρης 85-91 Πρωτάθλημα (1989-1990)

 

Ένας από τους λόγους που χαίρεσαι που υπάρχει Youtube! Μπορεί το μπάσκετ να είναι ομαδικό παιχνίδι, ωστόσο κάποιες φορές όταν τα καλύτερα «πιστόλια» κάθε ομάδας παίρνουν φωτιά, τα παιχνίδια εξελίσσονται σε προσωπικές μονομαχίες όπου οι υπόλοιποι παίκτες του γηπέδου μοιάζουν με κομπάρσους.

Μια τέτοια μονομαχία, η επικότερη της ιστορίας του ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ, συνέβη στις 10 Μαρτίου του 1990 στο Ιβανώφειο μεταξύ του Νίκου Γκάλη και του Ντέιβιντ Ίνγκραμ.

Η πολύ δυνατή ομάδα του Ηρακλή, με προπονητή τον Σούλη Μαρκόπουλο, είχε το προβάδισμα σε ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα και έμοιαζε ικανή να πετύχει μία μεγάλη νίκη απέναντι στον Αυτοκράτορα.

Ωστόσο, περισσότερο από την ίδια την εξέλιξη του αγώνα, την παράσταση έκλεβαν οι «δολοφόνοι» των δύο ομάδων. Ο Γκάλης φόρτωνε χωρίς σταματημό το καλάθι του Ηρακλή μετά από τις γνωστές του πιρουέτες απέναντι πολλές φορές σε τρεις ή και σε τέσσερις αντίπαλους παίκτες. Στην άλλη πλευρά του παρκέ, ο Ίνγκραμ σκόραρε με όποιον τρόπο ήθελε. Με τρίποντα, με σουτάκια από τα πέντε μέτρα, με προσπάθειες μέσα από τη ρακέτα. Ακόμα και με σπάσιμο μέσης μπροστά στον Βράνκοβιτς!

Ο Άρης κυνηγούσε μεν στο σκορ αλλά κατάφερε να μείνει κοντά στον Ηρακλή μέχρι τα τελευταία δραματικά λεπτά. Στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, ο Λευτέρης Κακιούσης έκανε με δίποντο το σκορ 75-72 υπέρ της ομάδας του. Με την μπάλα να «καίει», τη λύση έδωσε ο συνήθης ύποπτος με έναν όχι τόσο συνηθισμένο για αυτόν τρόπο. Ο Γκάλης σηκώθηκε μπροστά στον Ίνγκραμ από τη γραμμή των τριών πόντων και ευστόχησε στέλνοντας το παιχνίδι στην παράταση!

Στο έξτρα πεντάλεπτο, ο Ίνγκραμ έκανε τα πάντα για να δώσει τη νίκη στον Ηρακλή. Ο Γκάλης όμως είχε άλλη γνώμη. Με συνεχόμενους πόντους, έδωσε το προβάδισμα στον Άρη, ενώ η διαφορά πήγε στους τρεις πόντους με τρίποντο του Γιαννάκη. Με το σκορ στο 83-86, στα 20’’ πριν τη λήξη και με την επίθεση του Άρη να ολοκληρώνεται, ο Γκάλης με ένα φοβερό γκολ-φάουλ, κλείδωσε τη νίκη για τον Αυτοκράτορα.

Μπορεί το συγκεκριμένο διπλό να μην ήταν ιδιαίτερης βαθμολογικής σημασίας ούτε να χάρισε κάποιο τρόπαιο στο Άρη. Ο λόγος όμως της ιστορικότητάς του κρύβεται σε κάτι άλλο. Ο τελικός απολογισμός του αγώνα έγραψε 50 πόντους για τον Ντέιβιντ Ίνγκραμ και 46 για τον Νίκο Γκάλη, δείγμα μίας άλλης, ρομαντικής εποχής για το ελληνικό μπάσκετ…

Ο Τάσος Σκλιάμης ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως δικηγόρος. Μπασκετόφιλος, αγαπάει το ευρωπαϊκό μπάσκετ ενώ στις αϋπνίες του λοξοκοιτάει και το NBA. Είναι ο υπεύθυνος της βαριάς, φιλοσοφημένης ανάλυσης (καφενείο) για τους αγώνες μπάσκετ στους offside.